Hendrik Fayat ° 28.06.1908 (Sint-Jans-Molenbeek) + 21.09.1997 (Jette)
‘Ik ben flamingant geworden omdat ik socialist was.’
Hendrik Fayat (1908-1997) was jurist, hoogleraar, minister en een vooraanstaand Vlaamsgezind socialist. Hij bouwde zijn carrière vooral uit in Brussel en de nationale politiek, maar bleef zijn hele leven sterk verbonden met Alveringem. Sinds 1984 is Hendrik Fayat ereburger van de gemeente.
Jeugdherinneringen aan Alveringem
Hendrik Fayat werd op 28 juni 1908 geboren in Sint-Jans-Molenbeek. Zijn vader was een Franstalige Brusselaar. Zijn moeder, Romanie Beghein, kwam uit Alveringem.
Als kind bracht Hendrik veel schoolvakanties door bij zijn grootouders in Alveringem. Op en rond hun boerderij beleefde hij naar eigen zeggen heerlijke momenten. Via zijn familie leerde hij ook de rest van de Westhoek goed kennen. Die jeugdherinneringen bleven hem zijn hele leven bij. In zijn memoires schreef hij met veel warmte over Alveringem. Hoewel zijn leven en carrière zich grotendeels buiten de gemeente afspeelden, bleef hij zich verbonden voelen met het dorp van zijn moeder.
Politicus met een Vlaams engagement
Fayat studeerde rechten en werd advocaat en hoogleraar. Daarnaast bouwde hij een lange politieke loopbaan uit. Van 1946 tot 1972 zetelde hij als volksvertegenwoordiger. Later werd hij meermaals minister en staatssecretaris.
Als adjunct-minister van Buitenlandse Zaken zette Fayat zich in voor een betere vertegenwoordiging van Nederlandstaligen binnen de Belgische diplomatie. Ook kandidaten zonder adellijke achtergrond kregen meer kansen om diplomaat te worden. De eerste generatie diplomaten die na deze hervormingen werd aangeworven, kreeg de bijnaam ‘Fayat-boys’.
Fayat zette zich ook binnen de socialistische beweging in voor de positie van Nederlandstaligen in Brussel. Toen Nederlandstalige socialisten er in de jaren zestig weinig kansen kregen op verkiesbare plaatsen, stond hij mee aan de basis van de Rode Leeuwen, een autonome Nederlandstalige socialistische federatie. Zijn Vlaams engagement stond voor hem niet tegenover België. Fayat pleitte voor een evenwichtige verhouding tussen Nederlandstaligen en Franstaligen en voor een correcte toepassing van de taalwetten.
Alveringem als laatste rustplaats
De band met Alveringem bleef tot het einde van zijn leven bestaan. Hendrik Fayat overleed op 21 september 1997 in Jette. Hij koos er uitdrukkelijk voor om begraven te worden op de gemeentelijke begraafplaats van Alveringem, bij de Sint-Audomaruskerk. Die keuze is bijzonder. Na een leven in Brussel en een carrière met een sterke nationale en internationale dimensie koos hij het dorp uit zijn jeugd als laatste rustplaats.
Herdenkingsbord bij zijn graf
In 2026 kreeg Hendrik Fayat opnieuw een zichtbare plaats in het verhaal van Alveringem. Het lokaal bestuur plaatste een herdenkingsbord met portretfoto bij zijn graf. Het bord herinnert aan zijn politieke en maatschappelijke verdiensten, maar ook aan zijn persoonlijke band met onze gemeente. Zo blijft het verhaal bewaard van een ereburger die ver buiten Alveringem actief was, maar zijn band met het dorp nooit verloor.
